|
Metody terapuetyczne
Terapia manualna - jest to leczenie
dysfunkcji narządu ruchu przy pomocy rąk terapeuty. Metoda leczenia
manualnego ma ponad 100-letnią tradycję. Cieszy się popularnością w
Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej. Metoda ta jest skuteczna w
leczeniu wielu przypadków zespołów bólowych np.
dyskopatii, rwy kulszowej, bólów stawowych i mięśniowych,
bólów głowy, migren, przy korektach wad postawy.
Proprioceptiv Neuromuscular Facilitation (PNF)
- czyli torowanie nerwowo - mięśniowe jest koncepcją posiadającą własną
filozofię i zasady pracy z pacjentem. Podstawowym celem terapii jest
praca nad funkcją, której chory potrzebuje. Siła mięśni, zakres
ruchu - to co jest ważne w tradycyjnym postępowaniu terapeutycznym jest
tylko środkiem do uzyskania celu jakim jest funkcja. Koncepcja ta
zaleca postrzeganie chorego w sposób całościowy, wykorzystując
do terapii silne i zdrowe regiony ciała. Umożliwia to pełne
wykorzystanie rezerw tkwiących w organizmie, motywuje do dalszego
działania, a co najważniejsze zapewnia bezbolesną pracę, bez
traumatyzujących fizycznie i psychicznie doznań. Chory powinien być
partnerem fizjoterapeuty, określającym zakres i granice działania. To
on ustala cele terapii. Terapeuta ma w tym wypadku rolę doradczą.
Dzięki takiemu podejściu chory nawet z dużą dysfunkcją zachowuje dobrą
motywację i jest pozytywnie nastawiony do współpracy z terapeutą
McKenzie - metoda polega na biomechanicznym diagnozowaniu
i leczeniu zespołów bólowych kręgosłupa. Ból
krzyża jest jedną z najczęstszych przyczyn niesprawności w populacji
czynnej zawodowo z powodu zbyt długiego siedzenia w złej pozycji,
braku ruchu i przeciążenia kręgosłupa. Metoda McKenzie to program
badania i leczenia zespołów bólowych kręgosłupa
szyjnego, piersiowego i lędźwiowego. Terapia ta opiera się na
dokładnej analizie pochodzenia bólu, doborze odpowiedniej
techniki (ćwiczenia lub manipulacje) oraz edukacji pacjenta: co
i jak należy robić by pokonać ból i uniknąć nawrotu choroby.
Technika McKenzie ma zastosowanie w bólach kręgosłupa pochodzenia
mechanicznego wywołanych: długotrwałymi obciążeniami statycznymi,
przykurczonymi lub zbliznowaciałymi tkankami (mięśnie przykręgosłupowe,
więzadła, dysk, korzeń nerwowy, opona twarda), jak również
przemieszczenie dysku i ucisk na korzeń lub nerw (np. rwa kulszowa).
Kinesiotaping - terapia 24 godziny na dobę.
Kinesiotaping to jedna z nowszych medod terapii
mających zastosowanie w fizjoterapii i rehabilitacji. Do niedawna
stosowana była głównie w sporcie, w celu ograniczenia ilości
kontuzji występujących u zawodników, lub jako terapia
wspomagająca w leczeniu urazów. Obecnie ma ona zastosowanie
praktycznie przy każdej dysfunkcji układu mięśniowo-stawowego.
W metodzie tej narzędziami są specjalne plastry, Kinesio Tex™.
Jest to plaster o elastyczności 130-140% (nie ogranicza
ruchów), rozciągający się tylko na długość, o ciężarze i
grubości zbliżonej do parametrów skóry, nie zawierający
leków, nie zawierający latexu, odporny na działanie wody
(możliwość kąpieli), umożliwiający przepływ powietrza dzięki falowemu
utkaniu.
Podstawowe funkcje kinesiotapingu to przede wszystkim redukcja bólu, rozluźnienie napiętych mięśni, poprawa funkcji grup mięśniowych nadmiernie rozciągniętych oraz zwiększenie zakresu ruchu. Technika ta przyczynia się do likwidacji obrzęków limfatycznych poprzez usprawnienie krążenia krwi i chłonki, zmniejszenie zastojów tkankowych i stanów zapalnych oraz otwarcie drenażu limfatycznego pod skórą.
Wskazania:
bóle kręgosłupa i stawów, bolesność okolic
przyczepów (np. łokieć tenisisty, ostroga piętowa), paluch
koślawy, stan po skręceniach i zwichnięciach stawów, uszkodzenie
mięśni, więzadeł, dolegliwości ze strony ścięgna Achillesa,
usprawnienie procesów gojenia po urazach i operacjach (np.: po
rekonstrukcji więzadeł krzyżowych, lub szyciu ścięgna Achillesa),
korekcja wad postawy (skolioza), podniesienie sprawności i wydolności,
a także zmniejszenie ryzyka kontuzji, podczas uprawiania sportu.
Terapia punktów spustowych
Punkt spustowy to wrażliwe miejsce bolesne pod wpływem ucisku,
powodujące promieniujący ból oraz inne objawy w obszarach ciała
odległych od miejsca drażnienia.
Objawy kliniczne występowania punktów spustowych.
- Wzmożone napięcie włókien mięśniowych.
- Wrażliwe i bolesne zgrubienia o charakterze wyczuwalnej "grudki".
- Lokalny gwałtowny skurcz mięśnia. Uciśnięty punkt spustowy wywoła odruchowy skurcz mięśnia.
- Ograniczenie zakresu ruchu stawu; wyczuwalna sztywność stawu, szczególnie rano i po dłuższym unieruchomieniu.
- Osłabienie siły mięśniowej.
Metody likwidacji punktów spustowych
Głęboki masaż
Przez wielu autorów uznawana za najbezpieczniejszą formę
terapii, dająca jednocześnie bardzo dobre efekty terapeutyczne. Zabieg
polega na wykonywaniu głębokiego głaskania w obrębie punktu spustowego.
Pozycyjne rozluźnianie
Zabie ten polega na wyszukaniu przez terapeutę najbardziej wrażliwego
punktu i monitorując go palcem układaniu ciała pacjenta w pozycji, aby
punkt ten zniknął lub zmniejszył się do 2 w skali 0-10. Ruchy
wykorzystywane w tej technice są wykonywane biernie i powoli, bez
wywoływania dolegliwości bólowych.
Zintegrowana inhibicja nerwowo-mięśniowa
Terapię rozpoczynamy od znalezienia punktu spustowego i zaaplikowania
ucisku ze stałą lub zmienna siłą w celu uzyskania lokalnego
niedokrwienia i zmniejszenia bolesności. Następnie układamy pacjenta w
pozycji, która wywołuje najmniejsze dolegliwości i jednocześnie
wprowadza największe rozluźnienie. Pacjent pozostaje w tej pozycji
przez około 20-30 sekund, a terapeuta w tym czasie stale monitoruje
palcem bolesny punkt. Kolejnym etapem jest wprowadzenie przez pacjenta
napięcia izometrycznego mięśni otaczających punkt spustowy przez około
10 sekund i rozciągnięcie mięśnia zgodnie z zasadami techniki
energizacji mięśni.
|
|