Metody terapuetyczne
Terapia manualna - jest to leczenie dysfunkcji
narządu ruchu przy pomocy rąk terapeuty. Metoda leczenia manualnego
ma ponad 100-letnią tradycję. Cieszy się popularnością w Stanach
Zjednoczonych i Europie Zachodniej. Metoda ta jest skuteczna
w leczeniu wielu przypadków zespołów bólowych
np. dyskopatii, rwy kulszowej, bólów stawowych
i mięśniowych, bólów głowy, migren, przy korektach
wad postawy.
PNF (Proprioceptive Neuromuscular Facilitation)
- czyli torowanie nerwowo-mięśniowe jest koncepcją stosowaną
zarówno u pacjentów z problemami neurologicznymi jak i ortopedycznymi,
a także u dzieci , m.in. w korekcji wad postawy. Opiera się
na nauce prawidłowych wzorców ruchowych człowieka, które uległy
zaburzeniu na skutek udaru bądź urazu, albo nigdy prawidłowo
nie wykształciły się po urodzeniu. Według filozofii PNF, proponowana
pacjentowi terapia ma być bezbolesna i funkcjonalna, to znaczy
zgodna z potrzebami ruchowymi zgłaszanymi przez chorego i wzorowana
na naturalnych ruchach zdrowego człowieka. Korzyści z pracy
w Koncepcji PNF:
- metoda przyjazna dla pacjenta - oparta na bezbolesnej pracy,
wykorzystującej silne odcinki ciała i umiejętności chorego do
ułatwiania reedukacji utraconych funkcji
- wysoki poziom bezpieczeństwa terapii wynikający z integracji
zabiegu z diagnostyką
- możliwość pracy z chorym na każdym poziomie dysfunkcji - zabezpieczenie
terapią wszelkich funkcji od ruchowych do wegetatywnych
- wysoki poziom edukacji pacjenta, oparty na współuczestnictwie
w planowaniu terapii oraz kontynuacji ćwiczeń w formie programu
domowego
- duża efektywność prowadzonej terapii, wynikająca z dokładnej
analizy problemu i ukierunkowanych oddziaływań
Terapia PNF jest podstawowym narzędziem pracy terapeutów na
całym świecie, którego wysoka skuteczność potwierdzają liczna
badania naukowe.
Metoda McKenziego - zajmuje się leczeniem
bólów kręgosłupa szyjnego, piersiowego i lędźwiowego o podłożu
mechanicznym (niezapalnym). Jest to obecnie najpopularniejszy
sposób leczenia tych dolegliwości w krajach Europy Zachodniej,
USA oraz Nowej Zelandii.
Badanie metodą McKenziego opiera się na bardzo dokładnym wywiadzie
chorobowym, pozwalającym precyzyjnie ustalić zachowanie objawów
oraz ich zmienność w ciągu doby. Taki sposób diagnozowania pozwala
w wielu wypadkach znacznie wcześniej zidentyfikować źródło dolegliwości,
niż mogą to zrobić skomplikowane, drogie badania - rezonans
magnetyczny, tomografia komputerowa.
W ok. 90% przypadków sprawcą naszych kłopotów z kręgosłupem
jest uszkodzony krążek (dysk) międzykręgowy. Wewnętrzne elementy
uszkodzonego dysku mają skłonność do przemieszczania się z każdym
ruchem bądź zmianą pozycji ciała. Badanie metodą McKenziego
pozwala wykryć kierunek przemieszczenia uszkodzonych tkanek,
więc terapeuta może ustalić, jakim ruchem ciała chory ma wprowadzić
na swoje miejsce przemieszczone, uszkodzone tkanki krążka. Pacjent
czynnie, ruchem wykonywanym samodzielnie albo z pomocą terapeuty,
koryguje zaburzenia struktury uszkodzonego dysku, jednocześnie
uzyskując szybkie zmniejszenie lub całkowitą eliminację bólu.
Zadaniem leczącego jest taka edukacja pacjenta, by był on w
stanie prowadzić najbardziej normalne życie codzienne, pomimo
związanych z chorobą ograniczeń i mimo pewnych rygorów leczenia.
Największą zaletą metody McKenziego jest nastawienie na eliminację
przyczyn problemów, nie zaś jedynie skutków, którymi są odczuwane
przez chorego bóle. Celem metody McKenziego jest również zapobieganie
nawrotom, bólów kręgosłupa.
Kinesiotaping - terapia 24
godziny na dobę.
Kinesiotaping to jedna z nowszych medod terapii mających
zastosowanie w fizjoterapii i rehabilitacji. Do niedawna stosowana
była głównie w sporcie, w celu ograniczenia ilości kontuzji
występujących u zawodników, lub jako terapia wspomagająca
w leczeniu urazów. Obecnie ma ona zastosowanie praktycznie
przy każdej dysfunkcji układu mięśniowo-stawowego.
W metodzie tej narzędziami są specjalne plastry, Kinesio Tex™.
Jest to plaster o elastyczności 130-140% (nie ogranicza
ruchów), rozciągający się tylko na długość, o ciężarze
i grubości zbliżonej do parametrów skóry, nie
zawierający leków, nie zawierający latexu, odporny na
działanie wody (możliwość kąpieli), umożliwiający przepływ powietrza
dzięki falowemu utkaniu.
Podstawowe funkcje kinesiotapingu
to przede wszystkim redukcja
bólu, rozluźnienie napiętych mięśni, poprawa
funkcji grup mięśniowych nadmiernie rozciągniętych oraz
zwiększenie zakresu ruchu.
Technika ta przyczynia się do likwidacji
obrzęków limfatycznych poprzez usprawnienie krążenia
krwi i chłonki, zmniejszenie
zastojów tkankowych i stanów zapalnych
oraz otwarcie drenażu limfatycznego pod skórą.
Wskazania: bóle
kręgosłupa i stawów, bolesność okolic przyczepów
(np. łokieć tenisisty, ostroga piętowa), paluch koślawy, stan
po skręceniach i zwichnięciach stawów, uszkodzenie mięśni,
więzadeł, dolegliwości ze strony ścięgna Achillesa, usprawnienie
procesów gojenia po urazach i operacjach (np.: po rekonstrukcji
więzadeł krzyżowych, lub szyciu ścięgna Achillesa), korekcja
wad postawy (skolioza), podniesienie sprawności i wydolności,
a także zmniejszenie ryzyka kontuzji, podczas uprawiania sportu.
Funkcjonalna indywidualna terapia skoliozach (FITS)
Skolioza (potocznie nazywana bocznym skrzywieniem kręgosłupa)
jest chorobą, której towarzyszą zmiany w całym narządzie ruchu,
a w przypadkach bardzo zaawansowanych staje się chorobą ogólnoustrojową,
prowadzącą do zmian w układzie oddechowym i krążenia. Nieleczona
skolioza postępuje nawet po zakończeniu wzrostu pacjenta doprowadzając
do ucisku na korzenie nerwowe. FITS to koncepcja, która może
być stosowana jako: samodzielny system korekcji skolioz, wspomaganie
leczenia gorsetowego, przygotowanie dzieci do zabiegu operacyjnego
a także korekcja obręczy barkowej i miednicznej po zabiegach
operacyjnych.
Proponujemy indywidualnie dostosowany program ćwiczeń w zależności
od wielkości kąta skrzywienia, oraz od wyniku badania klinicznego
pacjenta. Główne założenia koncepcji FITS:
- Uświadomienie dziecku istniejącej deformacji kręgosłupa i
tułowia, oraz wskazanie kierunku korekcji skoliozy.
- Relaksacja struktur mięśniowo-powięziowych ograniczających
ruch korekcyjny.
- Nauka prawidłowego obciążania stóp w celu poprawy ustawienia
miednicy i równomiernego obciążania kończyn dolnych.
- Wzmocnienie siły mięśni dna miednicy oraz krótkich rotatorów
kręgosłupa w celu poprawy stabilizacji dolnego tułowia.
- Wskazanie prawidłowych wzorców korygujących skoliozę oraz
wszelkie deformacje tułowia związane ze skrzywieniem (asymetria
ustawienia głowy, asymetria linii barków, łopatek, trójkątów
talii i miednicy).
Terapia punktów spustowych
Punkt spustowy to wrażliwe miejsce bolesne pod wpływem ucisku,
powodujące promieniujący ból oraz inne objawy w obszarach
ciała odległych od miejsca drażnienia.
Objawy kliniczne występowania punktów spustowych.
- Wzmożone napięcie włókien mięśniowych.
- Wrażliwe i bolesne zgrubienia o charakterze wyczuwalnej "grudki".
- Lokalny gwałtowny skurcz mięśnia. Uciśnięty punkt spustowy wywoła odruchowy skurcz mięśnia.
- Ograniczenie zakresu ruchu stawu; wyczuwalna sztywność stawu, szczególnie rano i po dłuższym unieruchomieniu.
- Osłabienie siły mięśniowej.
Metody likwidacji punktów spustowych
Głęboki masaż
Przez wielu autorów uznawana za najbezpieczniejszą formę
terapii, dająca jednocześnie bardzo dobre efekty terapeutyczne. Zabieg
polega na wykonywaniu głębokiego głaskania w obrębie punktu spustowego.
Pozycyjne rozluźnianie
Zabie ten polega na wyszukaniu przez terapeutę najbardziej wrażliwego
punktu i monitorując go palcem układaniu ciała pacjenta w pozycji, aby
punkt ten zniknął lub zmniejszył się do 2 w skali 0-10. Ruchy
wykorzystywane w tej technice są wykonywane biernie i powoli, bez
wywoływania dolegliwości bólowych.
Zintegrowana inhibicja nerwowo-mięśniowa
Terapię rozpoczynamy od znalezienia punktu spustowego i zaaplikowania
ucisku ze stałą lub zmienna siłą w celu uzyskania lokalnego
niedokrwienia i zmniejszenia bolesności. Następnie układamy pacjenta w
pozycji, która wywołuje najmniejsze dolegliwości i jednocześnie
wprowadza największe rozluźnienie. Pacjent pozostaje w tej pozycji
przez około 20-30 sekund, a terapeuta w tym czasie stale monitoruje
palcem bolesny punkt. Kolejnym etapem jest wprowadzenie przez pacjenta
napięcia izometrycznego mięśni otaczających punkt spustowy przez około
10 sekund i rozciągnięcie mięśnia zgodnie z zasadami techniki
energizacji mięśni.
|